Op haar 31e kreeg Loes een hersenbloeding. Na twee operaties en intensieve revalidatie moest ze haar dagelijks leven opnieuw opbouwen. Ze vertelt hoe ze omgaat met blijvende, onzichtbare gevolgen en waarom ze zich richt op wat wél lukt.
Op haar 31e kreeg Loes een hersenbloeding. Na twee operaties en intensieve revalidatie moest ze haar dagelijks leven opnieuw opbouwen. Ze vertelt hoe ze omgaat met blijvende, onzichtbare gevolgen en waarom ze zich richt op wat wél lukt.
Van de eerste weken na de hersenbloeding weet Loes zelf vrijwel niets meer. “Zeven weken zijn volledig uit mijn geheugen verdwenen. De scans waren ernstig en het was een grote vraag hoe ik hieruit zou komen. Dat ik hier nog zit, is bijzonder.”
In het UMC Utrecht werd Loes twee keer geopereerd. Eerst kreeg ze een drain in haar hoofd om de grote hoeveelheid bloed af te voeren. Daarna volgde een operatie aan het hersenaneurysma dat de bloeding had veroorzaakt. Na zes weken begon ze aan een intensief revalidatietraject bij De Hoogstraat in Utrecht. Pas toen ze langzaam weer terugkwam in het dagelijks leven, begon ze te beseffen wat er was gebeurd.
Tijdens haar revalidatie moest Loes veel alledaagse handelingen opnieuw aanleren. “Mijn geheugen was als het ware gereset. Ik wist niet meer hoe ik moest douchen, raakte de weg kwijt of vergat hoe ik de voordeur op slot moest draaien. Alles moest ik opnieuw leren.” Als een succesvol ondernemer die altijd druk was en een eigen bedrijf had, was het een enorme omschakeling.
“Van de ene op de andere dag was ik patiënt. Zelfs de meest basale dingen waren ineens moeilijk. Ik kon bijvoorbeeld niet zelf naar de supermarkt. ” Loes bleef positief en keek elke dag naar wat ze wél kon. “Misschien was dat alleen een boterham smeren. Dan was dat mijn overwinning van die dag.”
Tijdens haar revalidatie nam Loes een besluit dat haar verdere herstel bepaalde. “Ik keek naar de wond op mijn hoofd, en ik besefte ineens: dit is écht gebeurd. Ik heb een hersenbloeding gehad. Toen stelde ik mezelf de vraag: word ik slachtoffer van wat me is overkomen, of ga ik ervoor vechten? Ik koos voor het laatste, en deed er alles aan om er het beste van te maken.” Die positieve instelling hielp haar vooruit.
De gevolgen van de hersenbloeding zijn voor Loes nog iedere dag merkbaar, ook al zien anderen die niet altijd. “Mijn geheugen, concentratie en informatieverwerking zijn niet meer zoals ze waren. Ik heb geen tijdsbesef. Daarom schrijf ik alles op. Dat helpt me enorm.” Juist omdat die gevolgen niet zichtbaar zijn, merkt ze dat mensen haar beperkingen soms onderschatten. “Je ziet vaak niet wat er aan de hand is.”
Draag bij aan onderzoek naar beroertes, zoals een hersenbloeding door een hersenaneurysma
Toch kijkt Loes vooral naar wat haar hersenbloeding haar heeft gebracht. “Het heeft mijn leven uiteindelijk ook positief veranderd. Ik geniet veel meer van kleine dingen. Als de zon schijnt of ik een mooi gesprek heb met iemand, ben ik daar oprecht dankbaar voor.”
“Blijf positief en focus op wat wél lukt. En heb begrip voor mensen met hersenletsel. Je ziet niet altijd wat iemand meedraagt.”
Een aneurysma in de hersenen is een uitstulping van de wand van een hersenslagader. De uitstulping (aneurysma) kan steeds groter worden en uiteindelijk knappen. Met een (levensbedreigende) bloeding in het hoofd als gevolg.
Loes ervaart blijvende veranderingen in haar geheugen, concentratie, informatieverwerking en tijdsbesef. Omdat deze gevolgen niet altijd zichtbaar zijn, worden haar beperkingen soms onderschat.
Meer weten over het onderzoek en de behandeling? Lees de informatie van het UMC Utrecht over angiografie en endovasculaire behandeling van een hersenaneurysma.
Ongeveer 400.000 mensen in Nederland hebben een hersenaneurysma.
Nee, de meeste mensen weten niet dat ze een hersenaneurysma hebben.
Ongeveer 1100 mensen krijgen elk jaar een bloeding uit een hersenaneurysma. Dit type beroerte komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.
Ja, als een ongebarsten hersenaneurysma bij toeval wordt gevonden op een hersenscan, kan het aneurysma preventief via de schedel of van binnenuit via de slagader in de lies behandeld worden. Vaak wegen de voordelen van deze behandeling echter niet op tegen de behandelrisico’s.